Każdy oddech

Obowiązkiem mym i winą przynależeć jest do Ciebie,
możesz mnie więc rozbierać z mych myśli i we wstyd ubierać swoimi.
Upadam, zatracam się i zanikam w Tobie,
Zmysłami wszystkimi czuję pożądanie.
Dreszczem na mych nagich plecach udowadniam sobie samej
że istnieje coś innego niż tylko tragiczna nadzieja.

Ja już oddałam Ci siebie.
Być może nie poczułeś bo robię to subtelnie,
powoli dawkuję moje uwielbienie i wchodzę w Ciebie niezauważona.
Pozwalasz mi żyć - słowo a zniknę.
"Pozwalasz" znaczy że się poświęciłam.
Ja chcę się poświęcać, ja chcę byś mnie zmieniał. Ja chcę ...
Ja pragnę tylko kochania.
Tak bardzo potrzebuję że miłość mi tylko zostanie gdy już oddam Ci wszystko,
Każdą chwilę,
Każde słowo,
Każdy oddech...

Listek w kształcie serca

Gdy byłabym poezją,
rymem zwinnym, sprytnym wersem,
wzruszającym szeptem wiatru,
rymowanką, pięknym wierszem,

Gdybym była całym tomem,
starą kartką wytarganą,
śpiewem deszczu, fiołkiem wonnym,
w kształcie serca zdjęcia ramą,

Gdybym mogła być motylem,
w tydzień całe życie przeżyć,
łąką kwieciem obsypaną,
za horyzont, hen w dal mierzyć...

Gdybym była dźwiękiem pięknym
i melodią brzmieć bym miała,
gdybym była jasną gwiazdą...

Miłość w sobie bym chowała.

Monolog

Jakże mi źle i niedobrze kiedy słowem nic wyrazić nie potrafię.
Nie, ja nie chcę mówić Ci że kocham.
Ja nie chce mówić, bo bez sensu tracić słowa które nie wyrażają ogromu mojej miłości.
Słowo "kocham" strasznie jest powszechne i miernie określa miłowanie moje. Nie znam słowa które wyrażałoby uwielbienie do Ciebie więc wolę milczeć niż kłamać.
Tak bardzo bym chciała udowodnić Ci to wszystko lecz świat jest za mały a człowiek zbyt ograniczony. Wszystko jest zbyt brzydkie i niewystarczające do porównywania mojej miłości do Ciebie. Porównania są romantyczne ale ograniczają i umniejszają uczucie moje, tak więc nie porównuję, nie mówię. Ja czuję. Żyję i oddycham tobą i nawet śnić nie mogę bez Ciebie.

Sielanka

Nic nie mówię bo w sercu słowa zamieniam w kochanie.
Czasem płaczę, nie ze smutku - z radości.
Jak nie patrzysz - ja patrzę z umiłowaniem.
W duszy śpiewam o Twojej miłości.

Nasza bajka niech nie skończy się wcale
niech tak trwa do końca mego życia,
tak Cię kocham że aż się pożalę:
jaką radość mam z Twojego bycia!

Bądź więc ze mną, trwaj w nadziei
i w miłości trwaj bez końca.
Z Tobą chcę się sobą dzielić,
blaskiem niezgasłego słońca.

Nie powracaj
do przeszłości która piękna może była,
ja wielbię Cię najbardziej w świecie
- Świat miłością bym zakryła.

Plejad światło niech nie gaśnie,
niech nam noc bezchmurną będzie.
W nocy ciemno, w nocy strasznie!
- Z Tobą noc jaśniejsza wszędzie.

Zostań ze mną już na zawsze.
Ja poświęcę się dla Ciebie,
moje życie - będzie nasze.
Na Ziemi żyć będziemy w niebie.

Jesień

Jakże pięknie brzmi fortepian w szary, smutny dzień.
Jakże pięknie tańczą liście pożółkłe na niebie jesiennym
Jakże pięknie lśnią gwiazdy na wrześniowym niebie
Jakże pięknie jest kochać...
Kochać tylko Ciebie.

***

Samotnie idąc trzymam Cię za rękę,
nie chce tracić tego czego jeszcze nie potrafię docenić,
i trzymam jedynie uwiązane nadzieją poczucie że idziemy razem
droga kręta, Ciemna...
Choć noc jaśnieje od blasku Twoich oczu
ja widzę wszystko porozmazywane
od łez miłosnych.
Nie musisz nic mówić- ja czuję.
Ja znam twoje myśli i czasem się ich boję.
Jestem częścią Ciebie,
tak doskonale wszystko wiem.
Pomilczmy razem w rozmowie
bo słów marnować nie warto.
Podaruj ciszy kawałek.
Jak nikt jeszcze,tak pięknie milczysz.
nie pamiętajmy przeszłości.
Przekleństwem miłości jest pamięć
Przekleństwem pamięci - miłość.
Skoro kochasz- zapomnij.
Wspomnienie jest jak trucizna,
od środka zatruwa każdy ładny poranek
przy czym niszczy cały dzień.
N i e p a m i ę t a j M y.
Jesteś mną- ja Tobą.
Herbertowskie Dwie Krople.
Nie zabije nas ogień czasu nienawiści.
Nie potrzebujemy schronu.
Ja się chowam w Tobie - Ty we mnie.
Nie bójmy się kochać,
nauczmy się nie bać,
ufność dana przeznaczaniu nas nie zabije.

Nie bójmy się kochać, nauczmy się nie bać...

Arytmia

Gdy byłabym pewna istnienia Boga
dziękowałabym mu za miłość moją.
Gdybym była kwiatem polnym schłabym bez niej i czerniała.
Lecz gdybym miłość w nadmiarze posiadała
kochałabym tylko siebie, innych nie umiała.

Mam jej bardzo mało - starczyło tylko na dwa serca.
Na dwóch sercach ma miłość zagrała.
Kochać to dzielić się, obdarowywać.

Dzielę się duszą własną z Tobą.
Bardzo niewiele z niej jak mgła lekkiej, w ciele mym zostało.
Choć umrzeć bym miała jutro, oddam Ci ją całą.
Nie trzeba mi duszy gdy brak w niej kochania...
Choroba doskwiera i czas umierania
nadchodzi dla ducha a wraz z duchem ciało
- Umarłoby gdyby nie kochało.