Szarością
mgła zasłoniła
każdy uśmiech
Zamroziła serc
gorące tchnienia
rozpaczliwie broniące się
przed zimnem
oschłej obojętności
Chorobliwie zrozpaczona.
chorobliwie nieszczęśliwa.
Samotność duszy
zamyka drzwi
nie wpuszcza
najmniejszej cząsteczki
promiennej nadziei
Zamyka w cieniu
w mroku codziennym
jasnym mroku
zamyka
szamocące się jak motyl
szczęście
Nie ma rzeczywistości.
Nie ma rzeczywistości!
Jakaś siła niepoznana
walczy
Wygrywa
Rozdwaja umysł
by walczył sam z sobą
Autoagresja.
Autoagresja umysłu
przekreśla zamiary
zmienia dobre w złe
białe w czarne
Autodestrukcja.
Autodestrukcja duszy.
Ogarnia mnie niemoc
rządzenia zmysłami
Ogarnia mnie niemoc
noszenia ciężaru
każdego słowa
Ogarnia mnie niemoc...
Ogarnia mnie niemoc...
